Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝj0440424.jpg

Τα εντυπωσιακότερα έργα της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής είναι οι ακροπόλεις οχυρωμένες με κυκλώπεια τείχη. Η αρχιτεκτονική αυτών των τειχών, που περιέβαλαν τις ακροπόλεις, ήταν αποτέλεσμα του τρόπου ζωής των Αχαιών, οι οποίοι πολεμώντας τους Προέλληνες, κυριάρχησαν στον ελληνικό χώρο. Για να προστατεύονται οι ίδιοι από παρόμοιες επιθέσεις, έχτιζαν ακροπόλεις στις κορυφές απρόσιτων λόφων και τις περιτείχιζαν με απόρθητα τείχη. Κυκλώπειες κατασκευές ήταν και οι οδογέφυρες που υπήρχαν σε πολλά σημεία του οδικού δικτύου, το οποίο ήταν αρκετά αναπτυγμένο και ένωνε τα σπουδαιότερα μυκηναϊκά κέντρα.

Τα μυκηναϊκά ανάκτορα, γνωστά από τις περιγραφές του Ομήρου, ήταν απλά διώροφα κτίρια , τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τα δαιδαλώδη, πολυτελή μινωικά ανάκτορα. Διέθεταν πρόπυλο (είσοδο), που έβγαζε σε αυλή, στο μέσο της οποίας υπήρχε πάντα βωμός. Στην αυλή υπήρχε η είσοδος του κυριότερου δωματίου των ανακτόρων που ονομαζόταν μέγαρο. Βρισκόταν στο ισόγειο του ανακτόρου, ήταν μεγάλο ορθογώνιο δωμάτιο και στο εσωτερικό του είχε ξύλινους κίονες, πάνω στους οποίους στηριζόταν ο δεύτερος όροφος.

Στο μέσο του μεγάρου, ανάμεσα σε τέσσερις κίονες, υπήρχε η στρογγυλή εστία, στην οποία πάντα έκαιγε φωτιά. Πάνω από την εστία υπήρχε πήλινη καπνοδόχος. Το μέγαρο ήταν η αίθουσα του θρόνου και συγχρόνως αίθουσα συμποσίων. Δίπλα του ήταν τα δωμάτια των γυναικών και τα λουτρά. Στο υπερώο υπήρχαν οι κοιτώνες. Το μέγαρο καθώς και τα δωμάτια της βασιλικής οικογένειας ήταν διακοσμημένα με τοιχογραφίες.
Το ανάκτορο διέθετε επίσης θησαυροφυλάκια, αποθήκες και κελάρια. Διέθετε επίσης εργαστήρια, στα οποία εργάζονταν τεχνίτες και καλλιτέχνες με εντολή του βασιλιά.

Στην ακρόπολη των Μυκηνών η είσοδος κοσμείται από ανάγλυφο υπέρθυρο, που εικονίζει λιοντάρια, σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Μέσα στην ακρόπολη των Μυκηνών υπάρχουν ερείπια πολλών κτιρίων, που κατά τους αρχαιολόγους ήταν κατοικίες των συγγενών του βασιλιά, κατοικίες των φρουρών της ακρόπολης, αποθήκες, πολλά εργαστήρια, στάβλοι και μικρό ιερό των θεών. Στο χώρο της ακρόπολης, στον ταφικό περίβολο, βρέθηκαν επίσης βασιλικοί τάφοι με πολλά κτερίσματα.



Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ

Η Ελλάδα των μυκηναϊκών χρόνων αποτελείτο από μικρά αυτόνομα κρατίδια, οι ηγεμόνες των οποίων πολλές φορές είχαν μεταξύ τους συγγενική σχέση. Τα περισσότερα μυκηναϊκά κέντρα βρίσκονταν μέσα σε οχυρωμένες ακροπόλεις. Μερικά, όπως η Θήβα και η Πύλος, ήταν ανοχύρωτα. Στα κέντρα αυτά κατοικούσαν βασιλικές δυναστείες που κυβερνούσαν απολυταρχικά. Ο βασιλιάς ήταν απόλυτος άρχοντας. Του ανήκαν μεγάλες εκτάσεις γης και πολλά κοπάδια ζώων.

Ο λαός ασχολείτο με διάφορα επαγγέλματα. Οι άνδρες ήταν έμποροι και ναυτικοί, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, τεχνίτες και καλλιτέχνες. Υπήρχαν και δούλοι, που πρόσφεραν υπηρεσίες στα ανάκτορα και σε αρχοντικά σπίτια.
Στη μυκηναϊκή κοινωνία ξεχωριστή θέση κατείχαν οι γραφείς και οι αοιδοί. Οι γραφείς γνώριζαν γραφή και κατέγραφαν όλες τις αποφάσεις του βασιλιά, σχετικές με πολεμικές και εμπορικές επιχειρήσεις. Οι αοιδοί θεωρούνταν πρόσωπα ιερά και σεβάσμια, αφού οι Αχαιοί πίστευαν ότι τους ενέπνεαν οι μούσες και οι θεοί. Στις διάφορες γιορτές που έκαναν (θρησκευτικές, κοινωνικές, ψυχαγωγικές), υπήρχε πάντα ο αοιδός που έπαιζε λύρα και τραγουδούσε κατορθώματα ηρώων.

Οι Μυκηναίοι είχαν έντονα ανεπτυγμένο αγωνιστικό πνεύμα. Αγαπούσαν τα αγωνίσματα και το κυνήγι. Επηρεασμένοι από τον τρόπο ζωής των Μινωιτών φορούσαν κι αυτοί ζώμα, αλλά και κοντούς χιτώνες. Αντίθετα με τους Μινωίτες, έκοβαν τα μαλλιά τους και διατηρούσαν μουστάκια και γένια σαν δείγμα ανδρισμού. Περιποιούνταν το σώμα τους με λουτρά και αρωματικά λάδια.

Ήταν πολύ γενναίοι πολεμιστές. Για την άμυνά τους χρησιμοποιούσαν πανοπλία, (ασπίδα, περικεφαλαία με λοφίο, θώρακα και μήτρα για την προστασία της κοιλιάς και περικνημίδες). Για να επιτίθενται χρησιμοποιούσαν μακριά ξίφη, τόξα και βέλη με αιχμές από χαλκό, οψιανό ή πυριτόλιθο, ακόντια και δόρατα. Ο Όμηρος μάς πληροφορεί ότι οι ασπίδες κατασκευάζονταν από στρώσεις δέρματος βοδιού. Ήταν στρογγυλές ή οκτώσχημες. Πολεμούσαν πάνω σε ελαφρά άρματα που τα έσερναν άλογα.

Οι Μυκηναίες είχαν ελευθερίες ανάλογες με των γυναικών της μινωικής Κρήτης. Επάνω σε σφραγιδόλιθους και σε χρυσά δαχτυλίδια παριστάνονταν Μυκηναίες να συμμετέχουν σε κυνήγια ζώων μαζί με τους άνδρες. Ασχολούνταν με την κατασκευή μάλλινων και λινών υφασμάτων, των οποίων γινόταν και εξαγωγή. Φορούσαν πολύχρωμες φούστες, ποδιές περικόρμια με μανίκια και πολλά κοσμήματα, που πολλές φορές ράβονταν πάνω στα ρούχα. Χτενίζονταν όμορφα, όμως η φορεσιά τους δεν έφτανε σε πολυτέλεια τις αντίστοιχες φορεσιές των Μινωιτισσών.

Το εμπόριο ελεγχόταν από τον βασιλιά. Την εποχή της ακμής του μυκηναϊκού πολιτισμού (14ος και 13ος αιώνας) είχε εξαπλωθεί σε όλη τη Μεσόγειο. Από τις χώρες της Μέσης Ανατολής προμηθεύονταν μέταλλα και πολύτιμους λίθους, οι δε αγορές των χωρών αυτών κατακλύζονταν από μυκηναϊκά προϊόντα, κυρίως αγγεία. Εμπόριο διεξήγαγαν οι Μυκηναίοι και με την Ιταλία, τη Σικελία και την Ισπανία.


Πηγή: Ιστορία Γ' Δημοτικού, Από τη Μυθολογία στην Ιστορία, Βιβλίο του Δασκάλου, σελ. 101 - 103